De Saedeleer De Saedeleer De Saedeleer De Saedeleer De Saedeleer De Saedeleer

Documents

de

Valerius

De Saedeleer


Ce site est en rénovation continuelle avec l'aide de tous les De Saedeleer ( toutes orthographes )

Contact
fsaedele@worldonline.be

n.b. Ce document s'imprime facilement.
Page suivante.   



* Documents disponibles ici :

Trois tableaux de Valerius De Saedeleer.
**************************************

1. Regendag ( en noir et blanc)
2. Winter ( en noir et blanc )
3. Old orchard in the snow ( en couleur )


Historique de Valerius en néerlandais.
******************************************

Historique




Retour au début.

 






























Regendag de Valerius De Saedeleer
-------------------------------------------------------


Un peu de patience le tableau se charge ... merci


Retour au menu principal.      Retour au début.      Document suivant.

*******************************************************************************

Winter de Valerius De Saedeleer
-----------------------------------------------


Un peu de patience le tableau se charge ... merci


Retour au menu principal.      Retour au début.      Document suivant.

*******************************************************************************
Valerius De Saedeleer
Old orchard in the snow
oil on board
signed b.r., 1925
-----------------------------------------------------------------------------------

Un peu de patience le tableau se charge ... merci


Retour au menu principal.      Retour au début.      Document précédent.

*******************************************************************************
Création le 5 juin 2002.
Dernière mise à jour le dimanche 01 mars 2009.
DS.ds.

 



Fin du dossier























































































































































































... Inutile de continuer à dérouler ....


 











































Bravo de m'avoir trouvé

Félicitations

Ce site a été composé par un bénévole sans aucune rémunération sinon l'estime et l'amitié des De Saedeleer.

C'est dans un mail qu'un ami lui adressait qu'il l'a traité de fourmi laborieuse.

L'hébergement du site est situé sur lycos depuis le début en 1999 et nous les remercions ici d'avoir pratiqué cette action bénévolement également avec beaucoup de professionnalisme.

Malheureusement le site gratuit chez Multimania-Lycos a été supprimé par Lycos le 15 octobre 2006 pour une raison non expliquée. Nous le regrettons vivement et ceci altère fortement ce que nous disions au paragraphe précédent.



... L'empreinte digitale dans le coin gauche de l'en-tête appartient au pouce droit du webmaster ...



Retour au menu princeps.
Retour au début.

je serais très heureux de dialoguer avec vous à ce propos : fsaedele@worldonline.be










 






























Liste des mots clés : (mc)
*************************

Agnatique, Ancestors, Ancestral file, ancetres De Saedeleer, arbre genealogique, De Sadelaer, De Sadelaere, De Sadelaire, De Sadelear, De Sadeleer, de Sadeleer, De Sadeleir, De Sadeleire, De Saedelaer, De Saedeleer, de Saedeleer, De Saedeleir, De Saedeleire, de Zadeleer descendance de Petrus, famille De Saedeleer, family de saedeleer, Genealogie agnatique, genealogie, parentele, Sadeleer, Saedeleer, Saedeleere, Zadeleer,

Historique de Valerius en néerlandais.
**************************************************

Valerius de Saedeleer werd geboren te Aalst op 4 augustus 1867, als zoon van een zeepfabrikant. Deze verzette zich tegen de artistieke plannen van zijn zoon, die hij als leerjongen bij een textielfabrikant te Gent plaatste. De Saedeleer schreef zich echter in aan de Academie voor Schone Kunsten aldaar. Hij gaf er ook blijk van socialistische sympathieën. Daarna ging hij te Brussel in de leer bij Franz Courtens. Van 1887 afwijdde hij zich volledig aan zijn kunst. Hij ging van stad tot stad, was in Neder-land, in Dendermonde, Hamme en Bornem. In 1889 huwde hij te Aalst Clémentine Limpens. Vertoefde dan enige tijd te Wenduine, Lissewege, St.-Martens-Latem (1893), Afsnee, St.-Denijs- Westrem en Gent, waar hij zich, zoals eertijds, aansloot bij de Socialistische Partij, doch vooral het anarchisme aanhing. In 1898 keerde hij terug naar Latem, waar plotseling de doorbraak geschiedde van zijn persoonlijke visie. Hij zwoer de anarchie af en keerde terug tot het katholieke geloof. Van 1904 tot 1914 schilderde hij een serie werken, die als zijn beste mogen beschouwd worden. Van 1908 tot 1914 woonde hij te Tiegem, trok in 1914 naar Engeland en vestigde zich in het heuvelland van Wales, waar hij geen opmerkelijk werk leverde. Keerde in 1921 terug naar Vlaanderen, woonde te Etikhove en daarna te Leupegem, waar hij, na het overlijden van zijn vrouw -de hardste slag in zijn leven -, bij een van zijn dochters woonde. Hij overleed er op 16 december 1941.

Uitvoerig

De Saedeleer, die een landschapschilder van betekenis is, kan noch mag men uit de rij der onmisbaren van de Vlaamse schilderkunst weglaten. Hij staat er met een oeuvre dat een opvallend, steeds herkenbaar, persoonlijk gelaat heeft en dat een der zuiverste uitingen vertegenwoor-digt van de stroming en generatie van de symbolisten -die der om-streeks 1860 geborenen -, waartoe ook James Ensor, Eugeen Laer- mans, George Minne en Jakob Smits behoren. Het symbolisme bracht een reactie op het impressionisme, op het ongecompliceerde aanvaarden van het leven, zoals men dit het luchthartigst in het werk van Emile Claus kan belichaamd zien. Als reactie betekende het symbolisme een algemeen aanvoelen van de noodzakelijkheid om de gehele mens, niet enkel als schilderend oog, maar boven alles en nadrukkelijk als hart, als gevoel, als geest, als ziel, aldus als totaal moreel geëngageerd in de kunstdaad te betrekken. Het is opvallend dat men bij De Saedeleer, die uitsluitend een landschapschilder is, dadelijk tot het besef komt dat het hem om iets meer te doen is dan om een vluchtige indruk zo snel mogelijk neer te penselen. Zijn wezenlijkste en volledigste 'ik' is in zijn kunstdaad betrokken. En wel: een gestadig boren naar de diepte, een tasten naar het geheim dat in het zichtbare verscholen ligt en dat slechts door langdurige beschouwing en door een met evenveel koppigheid tot volmaakte ambachtelijkheid opgevoerde techniek zijn definitieve gestalte kan krijgen.

Wanneer men het werk uit zijn beste tijd - de periode 1904-1914 - overziet, bijv. zijn heerlijke Boomgaard (1907), dan zijn de duizenden takken en twijgen van de fruitbomen, die in hun winterse, bladerloze dorheid met een onthutsende scherpte zijn weergegeven, niet zonder meer een nabootsing van het zichtbare, doch de minste twijg is er in zijn moeizame groei begrepen en tekenend-schilderend, met duidelijk " vormgevend " penseel uitgebeeld.

Dat bij De Saedeleer de gehele mens in de kunstdaad betrokken is, merkt men verder aan de met uiterste zorg gecomponeerde en gebouw-de opzet van zijn schilderijen. Slechts na vele voortekeningen staat de opzet van het schilderij eindelijk klaar voor zijn geest en van dat ogenblik af begint de lange strijd van de verwerkelijking. Het resultaat is een klassiek aandoend kunstwerk, dat spreekt van duur en onvergankelijkheid.

Deze specifiek anti-impressionistische werkwijze staat meteen regel-recht tegenover de met vrije toets uitgevoerde impressionistische techniek. De doordachte, duidelijk getekende vorm is bij hem hoofdzaak en de kleur wordt herleid en beperkt tot rustige partijen, die in de totale opzet wel een wezenlijk bestanddeel zijn, doch harmonisch aan de vormbepaaldheid van de lijn zijn ondergeschikt. Het is dan ook begrijpelijk dat hij zowel instinctief als consequent vermijdt de natuur in de volle zomerweelde van haar kleur uit te beelden, maar integen-deel een uitdrukkelijke voorkeur vertoont voor de bescheiden kleurengamma, die herfst en lente, als overgangsseizoenen, eigen zijn. Zijn treffendste uitdrukking van zelfbeheersing, stilte, wijding en wijdsheid bereikt hij echter in zijn sneeuwlandschappen met overwegend het wit van de alles toedekkende sneeuw, waartegen duidelijk geboomte en hoeven staan afgetekend onder een staalgrauwe hemel.

Boeiend door zijn eenvoud is zijn leven en ontwikkelingsgang. Als een goedmoedige, volronde reus komt hij voor in het levensgroot portret dat Gustave van de Woestijne van hem schilderde. Maar in werkelijkheid was hij minder groot van gestalte, bijzonder innemend, met zijn tintelend olijke ogen, en zijn huis was voor de vele vrienden 'de zoete inval'. Maar hij heeft harde tijden doorworsteld en jarenlang een zwerversleven geleid. In de thans tot de legende behorende idylische, landelijke ongereptheid van St.- Martens-Latem ontmoet hij de beeldhouwer George Minne, die zijn innigste vriend zal blijven, alsook de dichter Karel van de Woestijne en diens broer Gustave, de schilder, en verder ook Binus van den Abeele.

De geestelijke ommekeer, die aan de basis ligt van zijn eigenlijke doorbraak, waarbij hij zijn vorig, impressionistisch getint werk volkomen afzweert, voltrekt zich onder invloed van de bijeenkomsten waar Karel van de Woestijne a.h.w. als geestelijke leider optreedt en met de voorlezing en commentaar op Aischulos, Plato, Ruusbroec en Shakespeare een onvermoede realiteit, het rijk des geestes en de wereld van de mystiek onthult. Vanuit deze nieuwe, hooggestemde geestelijke gesteldheid doorschouwt De Saedeleer voortaan de natuur met een volkomen ander, zuiver, ongerept oog, alsof hij ze voordien nooit gezien noch geschilderd had. Het vlakke landschap, de sierlijke Leie, de zich ver uitstrekkende meersen en kouters, de omsloten boomgaarden, de simpele hoeven en boven dat alles de wijdsheid en stilte der luchten en het getemperd licht, dat alles is voor hem voortaan het levensboek waaruit hij, met volkomen overgave, zijn werk puurt tot allergaafste kunst.

In 1908 verlaat De Saedeleer Latem en meteen valt de kunstenaarsgroep, die men de eerste Latemse School heeft genoemd, uiteen. Hij vestigt zich te Tiegem en bouwt er, hoog op een heuvelkam, zijn 'Huis ten berge', van waaruit hij i.p.v. het vlakke Leielandschap, een rijk en wijd golvend heuvelland, onder een onmetelijke, overkoepelende hemel overschouwt. De Tiegemse jaren getuigen van een verdere en ruimere ontplooiing van zijn visie. Het nieuwe uitverkoren landschap komt tegemoet aan zijn drang naar grootheid, die hij in panoramische, fors gebouwde, in alle geledingen consequent doordachte en subtiel doorvoelde schilderijen ten volle uitleeft. Op dat moment roept hij onafwendbaar Pieter Bruegel de Oudere voor de geest.

In 1914 vlucht hij, bij het uitbreken van de oorlog, naar Engeland en vestigt zich in het heuvelland van Wales. Nooit heeft hij er zich thuis gevoeld. Moeilijk valt de invloed te omschrijven die hij in het land van Blake en de prerafaëlieten onderging, van wie hij de lijn, tot arabesk omgebogen, overnam en waardoor iets wezenlijks van zijn Vlaamse aard, het uitgaan van de onvoorwaardelijke overgave aan de waargenomen realiteit-zonder-meer, prijsgaf. In 1921 komt hij naar Vlaanderen terug en woont niet ver van Tiegem, te Etikhove, alweer op een heuvel, van waaruit hij een grootser uitzicht heeft dan vroeger op een nog weelderiger gestoffeerd landschap. Jarenlang nog zou de tot arabesk omgebogen en naar het decoratieve neigende lijn, de forse eenvoud en kloeke uitbouw van zijn landschappen in de weg staan. En wanneer hij eindelijk zijn vorm weer heeftuitgezuiverd, omstreeks 1930, is hij de 60 voorbij. Zijn sterke overtuigingskracht neemt af, doch tot het einde toe blijft hij trouw aan de geijkte vormgeving van het Zuidvlaamse landschap, waarvan hij eens, in zijn gezegende jaren 1904-1914, de schepper was geweest.

DR. WALTHER VANBESELAERE

Uit : " Twintig eeuwen Vlaanderen "